آیا شاد بودن هدف زندگی است؟

وقتی از دیگران می پرسین که در زندگی به دنبال چه چیزی هستن یا چه هدفی رو دنبال میکنن احتمالا اکثر اونها جواب میدن : دلم می خواد خوشحال باشم!

آدمها به خودشون میگن که دلیل غایی زندگی اونها، کار و روابطشون، خوشحالیه.

وقتی ازشون بپرسید به چه دلیلی خوشحال نیستن، معمولا به این موارد اشاره می کنن که خیلی زیاد کار می کنن، خیلی کم پول درمیارن، کم تفریح میکنن.، خیلی کم میخوابن و…

اغلب ما گمان می کنیم خوشبختی ناشی از احساس لذتیه که از ارضای فوری نیازها مون به دست میآد.

این چیزیه که متفکران یونانی بهش شادی هدونیک می گفتن و این نوع شادی رو هدف نهایی زندگی نمیدونستن.

در این نگرش، برای رسیدن به حداکثر احساس شادی ، شما لازمه تاجایی که میتونین به دنبال لذت باشین و از درد و رنج دوری کنین .

می تونین تصور کنین این شیوه چقدر می تونه گمراه کننده باشه! اعتیاد به هر شکلی از الکل گرفته تا خرید کردن، قمار ، اعتیاد به اینترنت و… همه اینها با افزایش دوپامین میتونن باعث احساس لذت در شما بشن.

اما نوع دیگری از شادی هم وجود داره که از احساس رضایت عمیق درونی ناشی از به کمال رسیدن و اغنا شدن ناشی میشه و این نوع لذت ماندگارتر از احساس لذت ناشی از خوردن یک بستنی سرد در یک روز گرم تابستونه!

آیا شاد بودن هدف زندگی است؟

نظر بزرگان درباره شادی

یونانیان باستان من جمله ارسطو هدف از زندگی رو اغنا شدن و به ثمر نشستن میدونستند.

به نظر ارسطو شادی و لذت حقیقی به معنای دنبال کردن اهداف شایسته در زندگیه. او معتقد بود که اگر تلاشهای ما در طول زندگی صرفا با هدف خندیدن و شاد بودن و لذت بردن، اتفاق بیفته، زندگی پوچ خواهد بود.

این برداشت او رو میشه به شکل دادن یک عادت جدید مرتبط دونست.

در نظر بگیرین احتمالا رژیم گرفتن و ورزش کردن در کوتاه مدت لذتبخش به نظر نمیرسن اما وقتی به هدف بلندمدت تری مثل داشتن یه زندگی سالم ختم میشن میتونن با رضایت و شادی عمیق درونی همراه بشن.

البته که لذت بردن و خوشحال بودن چیزای خوبین اما این ایده میگه هدف نباید فقط و فقط رسیدن به شادی باشه چون اگه اینطوری به زندگی نگاه کنیم باعث میشه از خیلی از موقعیتهای سخت فرار کنیم در حالیکه گاهی راه رسیدن به شادی بزرگتر و عمیقتر از همین موقعیت ها میگذره.

شادی و اغنا شدن از جهاتی با هم متفاوتن. وقتی از شادی حرف میزنیم منظورمون نبود رنجه.در حالی که برای رشد کردن و به ثمر نشستن خیلی وقتا لازمه رنج هم وجود داشته باشه،حتما شنیدین که میگن نابرده رنج گنج میسر نمیشود!

خیلی از کارهای باارزشی که ما تو زندگی مون انجام میدیم در مقاطعی نه تنها شادمون نمیکنن بلکه سخت و فرسایشی هم هستن ولی با اینحال ارزش پیگیری دارن.مثل سختی و رنجی که برای یادگرفتن مهارتهای جدید، درس خوندن،ارتقا تو حرفه مون، مدیریت کردن خانواده و تربیت کردن بچه ها و … میکشیم.

همه اینا در واقع چالشهایی خسته کننده هستن.ولی با همه اینا وقتی بعدها برمی گردیم و به عقب نگاه میکنیم از اینکه انجامشون دادیم حس خوبی پیدا میکنیم.اگر به زندگی اینطوری نگاه کنیم دیگه خودمون رو به خاطر اینکه همیشه خوشحال نبودیم سرزنش نمی کنیم.

در واقع با انجام دادن اونها ما احساس به ثمر نشستن و اغنا شدن میکنیم که بسیار لذت بخش تر و ارزشمندتر از خندیدن و شادیه در لحظه ست.

از نظر فلاسفه یونان باستان هدف ما چیزی مهمتر از لبخند زدنه.هدف ادا کردن حق مطلبه در مورد توان بالقوه بشر.